kas_top_logo
 
 
Μήνυμα για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου
      “Τη ενόχω συνεργία δύο μεγάλων χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως, της Γερμανίας και της Αυστρίας, κατά τα έτη 1914 - 1918 εσφάγη υπό των Νεοτούρκων ολόκληρον έθνος το Αρμενικόν και εκατοντάδες χιλιάδων Ελλήνων βιαίως απεσπάσθησαν από των εστιών αυτών και απέθανον εν τη εξορία.

    Τη ενόχω συνεργία των συμμάχων χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως, κατά τα έτη 1919 – 1922 το εθνικόν κίνημα των Τούρκων του Μουσταφά Κεμάλ πασά συνεπλήρωσε το έργο των Νεοτούρκων και κατά εκατοντάδας απηγχονίζοντο Έλληνεςκληρικοί και πρόκριτοι του Πόντου, (…) ενώ χιλιάδες άλλαι στρατευσίμων νέων κατεδικάζοντο εις τον δια της πείνης και των ταλαιπωριών θάνατον εν τη εξορία”. (Χρύσανθου, Η Εκκλησία Τραπεζούντος, Εστία, 1933).
  
  Η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού είναι ένα ιστορικά τεκμηριωμένο γεγονός. Σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης που υιοθέτησαν τα Ηνωμένα Έθνη στις 9/12/1948 “οι πράξεις με πρόθεση ολικής ή μερικής καταστροφής μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας” χαρακτηρίζονται γενοκτονία.
  
   Οι διωγμοί των Ελλήνων της Ανατολής εντάσσονταν σε ένα οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης όλων των μειονοτήτων που ζούσαν στην Μικρά Ασία. Το σχέδιο αυτό των Νεοτούρκων που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1914 ολοκληρώθηκε από το κεμαλικό καθεστώς με την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την σφαγή της Σμύρνης γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από ιστορικά ντοκουμέντα, όπως διπλωματικά έγγραφα της εποχής και ανταποκρίσεις ξένων δημοσιογράφων. 
  
   Στο διάστημα αυτό εκατομμύρια χριστιανοί, Έλληνες και Αρμένιοι σύρθηκαν στα “αμελέ ταμπουρού” τα τάγματα εργασίας και βρήκαν φρικτό θάνατο. Μεταξύ αυτών και 353.000 Πόντιοι. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικός είναι ο τόμος “Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου” του καθηγητή Κώστα Φωτιάδη, που εκδόθηκε από την ελληνική Βουλή, η οποία με ομόφωνη απόφασή της το Μάρτιο του 1994 όριζε την “19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου”.
  
   Διαρκής και ακατάπαυστη θα πρέπει να είναι και η προσπάθεια για αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από τον Ο.Η.Ε. αλλά και από την χώρα που τη διετέλεσε δηλ. την Τουρκία.
  
   Η αξίωση αυτή τίθεται ως υπόθεση τιμής και αξιοπρέπειας πρώτα από όλα μεταξύ δύο γειτονικών κρατών που θέλουν να οικοδομήσουν σχέσεις καλής γειτονίας και συνεργασίας.
  
   Η Τουρκία θα μας πείσει για τις αγαθές προθέσεις της όταν θα αναγνωρίσει διεθνώς τα εγκλήματα που διέπραξε την περίοδο εκείνη ( 1908 – 1922 ) και η πράξη αυτή θα αναγνωριστεί από την Ελλάδα και όλη την Ευρώπη ως ειλικρινή μεταμέλεια για το ένοχο παρελθόν και όχι ως πράξη απαξίωσης και υποτίμησης του Τουρκικού Έθνους. 
 
  Τότε και μόνον θα πεισθεί και ο πλέον δύσπιστος ότι η Τουρκία αποτάσσει τον κακό της εαυτό και δεν πρόκειται ποτέ στο μέλλον να επιτρέψει και να εμφανίσει παρόμοιες συμπεριφορές.
  
  Αυτός θα μπορεί να ΄ναι και ο θεμέλιος λίθος οικοδόμησης σιγά -σιγά σταθερών και ειλικρινών σχέσεων συνεργασίας και συμβίωσης των δύο λαών.
    Παράλληλα αυτό θα αποτελέσει και το καλύτερο μνημόσυνο για τις 350.000 και πλέων θύματα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.       
Επιστροφή


Δεν υπάρχουν νέα

Τελευταία Νέα



Εγγραφείτε στο Newsletter

Πληκτρολογήστε εδώ το email σας


ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΚΟΖΑΝH
Βασιλείου Φόρη 1, Τηλ.: 24610 37208, Fax: 24610 37714
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ
Περδίκα 2,Τηλ.: 24630 55622, Fax: 24630 55622
ΑΘΗΝΑ
Μητροπόλεως 1,Τηλ.: 210 3709312, Fax: 210 3709310